Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Τώρα αυτό πως να το πω?

Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θέος γελάει.....

Πόσο αλήθεια κρύβει αυτή η φράση τελικά, πόσα σχέδια έχω κάνει στη ζωή μου. Πάντα όλα ήθελα να είναι προγραμματισμένα τότε θα πάρω πτυχία ,αυτή τη δουλειά θα κάνω ,τώρα θα κάνω μεταπτυχιακό ,τότε θα παντρευτώ α!!! και τότε θα κάνω παιδί. Όλα έγιναν σύμφωνα με το σχέδιο ,εκτός από το παιδί τελικά που αποφάσισε αυτό πότε θα έρθει ,δεν κατάφερα τελικά να παρέμβω ποτέ στα σχέδια που είχε Εκείνος για μένα.

Όπως τώρα ,σχεδίασα διακοπές ,βάφτιση ,νέα θέση στη δουλειά όλα βάση πλάνου ,όμως Κάποιος μου θύμισε ξάνα να μην προγραμματίζω τίποτα πέρα του αύριο.

5 χρόνια πολέμησα την υπογομιμότητα ,πόνεσα,κατέρρευσα σηκώθηκα ,ξαναπρόσπαθησα και στο τέλος έγινα μαμά. Εκεί που δεν το περίμενα αξιώθηκα να ζώ πια στο μαγικό κόσμο της μητρότητας ,στο κόσμο που δεν υπάρχουν πισωμαχαιρομάτα, αντιζηλίες ,τσακ ωμοί παρα μόνο αγάπη,χάδια,αγκαλιές γέλια έ και λίγα ξενύχτια.

Ήμουν σίγουρη ότι η Μυρτώ θα είναι το ένα και μοναδικό θαύμα στη ζωή μου μέχρι που μια απρόσμενη ,αδύνατη καθυστέρηση με έφερε αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα Μια θετική χοριακή ήρθε να μου επιβεβαιώσει ότι είμαι ξανά έγκυος....

Δεν ξέρω πως να το πω,πως να το πάρω ,αρχικά πάγωσα δεν ήξερα τι να κάνω πως να αντιδράσω δεν μπορω να κρύψω, ούτε απο τον ίδιο μου τον ευατό ότι φοβήθηκα. Χιλιάδες σκέψεις περάσανε απο το μυαλό μου, η Μυρτώ είναι μωρό, πως γίνεται να τα καταφέρω ,είναι δυνατόν να έχω δύο μωρά. Και τώρα,τώρα έχω κατακλυστεί από τύψεις που δεν αντέδρασα όπως την πρώτη φορά , που είχα αμφιβολίες που δεν το καλοδέχτηκα αμέσως.

Η ανθρώπινη αδυναμία μπήκε μπροστά αντι να μπεί η αγάπη της μανούλας. Πραγματικά στεναχωρήθηκα τόσο πολύ ,ένιωσα απλά αχάριστη.

Το μόνο που θα πώ και θα το λέω πάντα είναι ότι όποιο κοριτσάκι θέλει να γίνει μανούλα,όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσει στη ζωή της το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να μην χάνει την πίστη της. Να είναι δυνατή και αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με μόνο όπλο την πίστη ότι σύντομα θα γίνει μανούλα.

3 σχόλια:

  1. Tατιανα,διαβαζα την καταθεση ψυχης σου και ενιωσα τοσο κοντα σου.Μην στεναχωριεσαι.Να δεις που ολα θα πανε καλα.Ειναι φυσιολογικο να αγχωνεσαι,ιδιως εαν εισαι κουρασμενη απο το κοριτσακι σου.Δεξου με χαρα αυτην την εγκυμοσυνη,μην στεναχωριεσαι,ηταν απλα το πρωτο σοκ,περισσοτερο γιατι πιστευες οτι θα εμενες με ενα μωρακι.Θα μεγαλωσουν μαζι.Θα κουραστεις λιγο παραπανω αλλα μετα θα δεις τι καλα που θα ειναι και τα δυο παρεουλα!Σου ευχομαι μια πολυ καλη εγκυμοσυνη και μετα με το καλο,οποια βοηθεια θα υπαρχει...δεκτη!Εμενα εχουν 22 μηνες διαφορα και αν ηξερα οτι θα ηταν ετσι μαζι,θα εφτιαχνα το δευτερο...μολις σαραντησα!Ηθικο υψηλον για να ξεπερασεις ολα αυτα που σε στεναχωρουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τατιάνα μου!!! Πόσο μα πόσο χάρηκα που θα ξαναγίνεις μαμά!!! Ο Θεός σου έδωσε δύναμη να ξεπεράσεις τόσα και τόσα και σ'αυτή τη....γλυκιά κούραση δε θα βοηθήσει! Πολύ χάρηκα!!! Είσαι η "παρηγορήτρα" μου, να το ξέρεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πόσο αληθινή είσαι Τατιάνα.. καιπόσο βρήκα τον εαυτό μου μέσα από τα λόγια σου... να σαι καλά... πάντα και με το καλό να σου έρχονται τα προγραμματισμένα και τα απογραμματιστα :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή