Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Απώλεια

Το να ξεκινήσω να γράφω αυτό το post είναι ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που έχω αντιμετωπίσει πότε,αφού γράφοντας το αποδέχομαι το γεγονός και ζω μια νέα πραγματικότητα .

Έχουν περάσει μόλις δέκα ημέρες απο την ημέρα στο Ιασώ και είμαι μόνιμα στο κρεββάτι,σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα και για ντουζάκι το βράδυ. Λόγω της όλης κατάστασης δεν έχω πει σε κανέναν για την εγκυμοσύνη αφού τίποτα δεν είναι σίγουρο. Είναι Κυριακή βράδυ 18 Απριλίου και βλέπω τηλεόραση όταν χτύπησε το τηλέφωνο μου και ίσα που ακούω τη φωνή της πρώτης μου ξαδέρφης να μου λέει:
- Tατι χάσαμε τον Θάνο..
- Ορίστε??
- Χάσαμε τον Θανούλη, με λυγμούς...
- Που πήγε??? (ρωτάω γιατί έχω αρχίσει να τα χάνω και να γυρίζει το κεφάλι μου)
- Ο Θάνος σκοτώθηκε
- ............

Η χειρότερη μέρα της ζωής μου είχε ξεκινήσει.

Ο Θάνος είναι πρώτος μου ξάδερφος, η αδερφός μου καλύτερα,έχουμε 9 μήνες διαφορά και μεγαλώσαμε μαζί στην ίδια πολυκατοικία,πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο και καθόμασταν και στο ίδιο θρανείο.Είναι το alter ego μου.

Το τηλέφωνο μου έπεσε απο τα χέρια και άρχισα απλά να ουρλιάζω, ο άντρας μου δεν μπορούσε να καταλάβει τι έλεγα ενω η μητέρα μου προσπαθούσε να με ηρεμήσει.Οταν τον συνειδητοποίησαν πρώτα μου έδωσαν ένα ηρεμηστικό ,με εντολή γιατρού και μετά κατέρευσαν.

Χάθηκε?? Τι σημαίνει χάθηκε,που πήγε? δεν θα τον ξαναδώ ,έχω τόσα να του πώ..Θανούλη μεγαλώσαμε θα γίνω μαμά, θα γίνεις θείος.Που πας παλικαρί μου? Ερχονται εικόνες στο μυαλό μου απο τα παιδικά μας χρόνια όταν πηγαίναμε χέρι χέρι στο σχολείο ,απο τις κοινές μας διακοπές,απο την τελευταία συναυλία των depeche,εικόνες ,εικόνες μνήμες,μόνο αυτές έμειναν πια.

Θέλω να σηκωθώ απο το κρεββάτι να πάω να το χαιρετήσω,να τον δω για τελευταία φορά να τον φιλήσω ,να τον αγγίξω. Δεν με αφήνουν μου λένε ότι αν το κάνω θα θρήνήσουμε και δευτερο άτομο,το μωρό μου,κάνε τον για το Θάνουλη...

Δεν σε χαιρέτησα απο κοντά,ξαπλωμένη σε ένα κρεββάτι σε αποχαιρετώ με το μυαλό,η σκέψη μου είναι κοντά σου.Το σώμα σου έφυγε, η ψυχή σου όμως είναι κάπου εδώ και θα είναι πάντα.

Μια ζωή έφυγε μια ζωή ήρθε. Έφυγες εσύ Θάνο μου και σαν δώρο ήρθε η μπέμπα μας.Είμαι σίγουρη πια ότι αυτό το δώρο είναι δικό σου.

Καλό ταξίδι Θάνο μου....Σ'αγαπώ.

9 σχόλια:

  1. Δεν εχω λογια.Μια ζωή έφυγε μια ζωή ήρθε. Έφυγες εσύ Θάνο μου και σαν δώρο ήρθε η μπέμπα μας.Είμαι σίγουρη πια ότι αυτό το δώρο είναι δικό σου.Αυτο που εγραψες τα λεει ολα.Θα ειναι δυσκολο για σενα.Ελπιζω ο χρονος να απαλυνει λιγο τον πονο.Σε φιλω κ καλο ΣΚ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν εχω λογια κανε κουραγιο για το μωρακι σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να σαι καλά εφη μου, σε ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τατιανα μου περασε απο το σπιτακι μου που εχω αφησει κατι για σενα.Φιλια κ καλα Χριστουγεννα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πώς τα φέρνει έτσι η ζωή και εχουμε να διαχειριστούμε ταυτόχρονα τη χαρά και τη λύπη, την απώλεια και τον ερχομό...
    Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χρονια πολλα,καλη χρονια με ομορφες στιγμες και προπαντων υγεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με συγκίνησες απίστευτα. Δάκρυσα και ανακουφίστηκα γιατί θυμήθηκα και γω κάποια πράγματα. Κάποιες βίαιες καταστάσεις που έρχονται απότομα και σου κόβουν κομμάτια από την ευτυχία.
    Λυπάμαι πολύ για το Θάνο. Ελπίζω η ψυχούλα του να γίνει ο άγγελος για το δικό σου παιδάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. newagemama σε ευχαριστώ πολύ
    ΜaRioNaSTRo κρατάω το 'Ελπίζω η ψυχούλα του να γίνει ο άγγελος για το δικό σου παιδάκι¨
    να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή