Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Το θαύμα!

Αισίως έφτασε ο Φεβρουάριος, είμαστε στην Αράχωβα και περνάμε καταπληκτικά, όταν μου ήρθε η περίοδος μου. Πρώτη φορά πρέπει να χάρηκα τόσο πολύ που είδα το κόκκινο χρώμα αφού αυτό σήμανε την έναρξη της νέας μας προσπάθειας.

Χαρούμενη κάλεσα το γιατρό μου για οδηγίες, η διαδικασία γνωστή, στη 21η μέρα του κύκλου κάνω μια ένεση καταστολής (ένεση που δεν επιτρέπει να γίνει ωορρηξία στον επόμενο κύκλο μου)και 11 ημέρες μετά την ένεση κάνω μια εξέταση οιστραδοιόλης για να καθορίσουμε τη δοσολογία των επόμενων ενέσεων διέργεσης.

Γυρνάμε στην Αθήνα μετά απο τέλειο ΣΚ και στη διαδρομή κοιτώ το χρόνο πίσω μου και διακρίνω τόσο πόνο, τόση απογοήτευση. Κάποια στιγμή έπιασα πάτο, φοβήθηκα ότι χάνομαι και ότι δεν θα ξανασηκωθώ ποτε. Ένιωθα ψυχικά ανάπηρη να συνεχίσω, όμως δεν υπάρχει τίποτα μετά τον πάτο ,η μόνη πορεία που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος είναι η ανοδική. Δύσκολη αλλά εφικτή, αφού είναι μονόδρομος. Ήμουν όμως τυχερή αφού πάντα ο καλός μου φύλακας άγγελος, ό αντρας μου, ήταν εκεί,με ανεχόταν, με στήριζε ,με σήκωνε όταν έπεφτα,μου επανέφερε την χαμένη μου πίστη και μου έδινε τη δύναμη να συνεχίσω.

Ευτυχώς

Τώρα νοιώθω τόσο καλά, περάσαμε ένα υπέροχο χειμώνα, χαλαρώσαμε και ξεφύγαμε λιγάκι, είμαστε . Ετοιμοι να ξανά ξεκινήσουμε τον αγώνα μας για να αποκτήσουμε ένα μωράκι, για να γίνουμε γονείς.

Οι μέρες κύλησαν τόσο χαλαρά που δεν το περίμενα ,ηρθε η μέρα για την πρώτη ενεση και ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την μέρα που θα μετρήσω την οιστραδιόλη μου.Στο γραφείο είχα πολύ δουλεία,τις περισσότερες ώρες ήμουν εκεί,οπότε ο χρόνος πέρασε γρήγορα.

Δευτέρα 2 Μαρτίου, συνειδητοποιώ ότι ακόμα δεν μου έχει έρθει περίοδος. Μιλάω με το κέντρο εξωσωματικής και μου λένε ότι αυτο είναι σύνηθες σύμπτωμα της ένεσης και να μην ανησυχώ. Ερθει δεν έρθει περίοδος την Πέμπτη να κάνω μια καλλιέργεια κολπικού, ένα υπέρηχο για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο κάποιας κύστης και την Παρασκευή να μετρήσω την οιστραδιολη.

Δόξα το Θεό ,όλα πάνε κατ'ευχιν ,δεν θα άντεχα καμία ανατροπή τελευταία στιγμή.

Πέμπτη πρωί επισκέπτομαι γνωστό διαγνωστικό κέντρο για της εξετάσεις. Ευτυχώς δεν καθυστέρησαν να με φωνάξουν.Στο εξεταστήριο η κοπέλα μου κάνει ερωτήσεις για το ιστορικό μου και για την καλλιέργεια κολπικού αν υπάρχει περίπτωση εγκυμοσύνης .Βουβαμάρα....Με ξαναρωτάει....Απαντάω αυθόρμητα ναι, ένα ναι που ποτε δεν κατάλαβα γιατι το είπα και δεν μπορώ να δώσω εξήγηση πως βγηκε απο το στόμα αφού ο εγκέφαλος είχε ήδη δώσει την εντολή να πώ όχι.Σε όλη τη διαδρομή προς το γραφείο το σκεφτόμουν, γρήγορα όμως ξεχάστηκα αφού είχα απίστευτη δουλεία στο γραφείο, το ξέχασα σαν να μην το έζησα ποτε. Φεύγοντας απο το γραφείο αργα το βράδυ κάνω μια στάση στο γυναικολόγο μου για τον υπέρηχο, ολά καλά μου λέει, δεν υπάρχει καμια κύστη αύριο κανεις την εξέταση οιστραδιολης και μιλάμε και να μην ανησυχώ που δεν έχω δει περίοδο αφου συμβαίνει καμια φορά και όπως πάντα και αυτό το σπάνιο γεγονός συνέβη σε μένα σκέφτομαι. Δεν αφήνω όμως τις αρνητικές σκέψεις να με καταβάλλουν.

Ξημερώνει Παρασκευή πρωί και με περιμένει μια δύσκολη μέρα, ραντεβού όλο το πρωί, meeting το μεσημέρι, γιατρό κάποια στιγμή το απόγευμα. Πότε θα τα προλάβω? Κάνω την εξέταση και παρακαλώ την γραμματεία να μου δώσουν τηλεφωνικά τα αποτελέσματα, μετά απο παρακάλια και ικεσίες τις πείθω, μάλλον με λυπήθηκαν αφού μόνο τα κλάματα δεν έβαλαν και μου τόνισαν έντονα ότι δεν επιτρέπεται.
Μέσα στον πανικό της μέρα καποια στιγμή χτυπάει το κινητό μου.

-Καλησπέρα, η κα.ταδε,σας παιρνω τηλέφωνο για το αποτέλεσμα της εξέτασης.
-Μαλίστα ,μισό λεπτό να κάνω δεξιά γιατί οδηγώ. (χαρτάκι και μολύβι έτοιμο ευτυχως).
-Σας ακούω
-Λοιπόν το νούμερο είναι δυο τριαντατέσσερα
-Το σημειώνω και επαναλαμβάνω για να μην γίνει κάποιο λάθος, το νούμερο είναι δυο κόμμα τριαντατεσσερα. (2,34)
-Οχι,οχι ,αχ να γιατι δεν δίνουμε τα αποτέλεσματα τηλεφωνικά, το νούμερο είναι διακοσια τριαντα τέσσετα (234)
-Σοκ, πανικός, αποκλείεται κυρια μου το νουμερο πρέπει να είναι κάτω από πέντε,έχω κάνει ένεση καταστολής.
-Τι να σας πω δεν υπαρχει λάθος την κάναμε 2 φορες,είναι 234.
-Ευχαριστώ.

Τα πόδια μου έχουν μουδιάσει ,το κεφάλι μου είναι έτοιμο να σπάει,τι συνέβη πάλι ρε γαμωτο ,τι πάει στραβα. Μιλάω άμεσα με το γιατρό μου του λέω το νούμερο και μενει αφωνος. Τατιάνα μου λέει πετάξου μέχρι το Ιασώ να κάνεις μια εξέταση χοριακής. Οριστε????? Τι να την κάνω την χοριακή ,από που και ως που???? Σε παρακαλω μου λέει ,πήγαινε και σε 2 ώρες τα λέμε.

Από πότε 2 ώρες μπορούν να γίνουν αιώνες, απο ποτε τα δευτερόλεπτα δεν παιρνάνε......

Μέσα σε ένα καφέ με τη μητέρα μου πίνω μια μπύρα και προσπαθώ να χαλαρώσω,χτυπάει το τηλέφωνο.
-Τατιάνα
-Ναι
-Εισαι καλά δεν σε ακούω
-Προσπαθώ
- Βγηκαν τα αποτελέσματα , η χοριακή είναι 92,είσαι έγκυος, χαμηλή μεν αλλα θετική θα τα πουμε αυριο το πρωι στο Ιασω σε περιμένω.
-Ναι (αψυχο) εντάξει .

Κλείνω το τηλέφωνο και ξεσπάω σε κλάματα, δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει ,ποιος μου κάνει πλάκα, τι γινεται....Είμαι σιγουρη ότι κάτι δεν πάει καλά ,το 92 είναι χαμηλό ,το ξέρω. Φοβάμαι ,τρέμω είμαι σίγουρη ότι δεν θα προχωρήσει η εγκυμοσυνη. Μα καλά πως έγινε???
Με λυγμούς καλώ τον αντρα μου και του λέω τι συμβαίνει, έρχεται στο σπίτι σαν τρελός και του τονίζω να μην έχει ελπίδες γιατι πάμε για παλίνδρομη. Με ρωτάει αν αυτο μου του το είπε ο γιατρός, όχι του λέω.
Παιρνάω ένα εφιαλτίκό βράδυ που επιτέλους΄ξημέρωσε. Νωρίς το πρωι βρισκόμαστε στο Ιασω και είμαστε ετοιμοι για υπέρηχο. Ο υπερηχογραφιστης που μου κάνει τον υπέρηχο μου εξηγεί ότι είναι πολύ νωρίς για να δει ότιδήποτε όμως υπαρχει η υποψία υποτυπώδεις σάκου.
Ο γίατρός μου δίνει μια σακούλα φάρμακα μου λέει να επαναλάβω την χοριακη την Τρίτη και αν έχει διπλασιαστει πάμε καλά και με στέλνει σπίτι, να χαλαρώσω ,να ξεκουράζομαι και να με δεί σε 10 ημέρες. Είσαι έγκυος μου λέει,χαμηλή,ψηλή, η χοριακή εισαι έγκυος μου ξαναλέει και εγω κοιτάω γυρω μου να δω σε ποια μιλάει.
Ξανα επαναλαμβάνω την χοριακή και είναι ήδη 581.

Είμαι έγκυος,σκέφτομαι.

Γραφόντας αυτο το post συνειδητοποιώ ότι πρώτη φορα χρησιμοποιώ πρώτο πρόσωπο για οτι συνέβη. Μέχρι τώρα χρησιμοποιούσα τρίτο πρόσωπο αφού ένιωθα ότι είχα βγεί απο το σώμα και σαν θεατής περιέγραφα την ιστορία μιας άλλης. Φοβόμουν ,μήπως εξιστορώντας ,τα ξαναζήσω όλα απο την αρχη. Διαβάζοντας όμως τα post της ξανά και ξανά την πόνεσα,την λυπήθηκα και την ξανα αγάπησα αυτη την κοπέλα. Ξόρκισα το παρελθόν και βλέπω μόνο το παρόν και επίτελους ονειρεύομαι με χαρά το μέλλον.

Θαύματα γίνονται,αρκεί να το πιστέψεις, απλα πραγματοποιούνται πάντα μια μέρα αργότερα από όταν τα περιμένεις.

9 σχόλια:

  1. Τατιάνα μου, διάβασα ξανά και ξανά το post σου! Δεν ξέρεις πόσο κουράγιο δίνεις! Αχ αυτά τα θαύματα...έρχονται "όταν πάψεις να επιμένεις" ,που λέει και το άσμα! Δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις όμως και να χαλαρώσεις!
    Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια!
    Με το καλό το μπεμπάκι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να σαι καλά Νάντια μου,επειδή δεν γίνεται να χαλαρώσεις ,εγώ δεν τα καταφερα δλδ ,ξεκίνησα να γράφω μήπως τα καταφέρει κάποιος άλλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ όμορφο, συγκλονιστικό, αληθινό! Με συγκίνησες, εχω βρεθεί στη θέση σου και σε μεγαλύτερη ηλικία και καταλαβαίνω πως ένιωσες. Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα είναι το πιο δυνατό "εργαλείο" για την προσωπική μας ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα!

    Πέρνα από το ψηφιακό μου σπίτι να γνωριστούμε καλύτερα!

    http://newagemama.wordpress.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τατιάνα μου δεν μπορείς να φανταστείς πόσο με συγκίνησες. Ρούφηξα στην κυριολεξία τις αναρτήσεις σου.
    Πέρασες πολλά, δύσκολες καταστάσεις και όμως έχεις καταφέρει να σταθείς στα πόδια σου. Νομίζω ότι αυτή είναι η ανταμοιβή σου. Θα περιμένουμε με αγωνία τη συνέχεια.
    Έλα να γνωρίσεις κι εμένα:

    http://mammael.blogspot.com

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εύχομαι όλα να σου είναι εύκολα από δω και πέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπράβο!!!!!!!!!!! να είστε γεροί κι ευτυχισμένοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Koritsi mou den fadazesai to poso xarhka! Se parakolou8w kairo kai elpiza mazi sou gia to 8auma! Me to kalo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σας ευχαριστώ απο καρδιάς κορίτσια μου,να είστε όλες καλά και να βιώσετε όλες το δικό σας θαύμα,όποιο και αν είναι αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Να εισαι καλα με τα λογια σου δινεις κουραγιο και σε μας να συνεχισουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή