Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

Eξωσωματική

Άργησες να το πάρεις την απόφαση να γράψεις γι αυτό.Ομως έφτασε η ωρα να το ξορκίσεις.Σήμερα ένα χρόνο μετά την αποτυχημένη εκείνη προσπάθεια.

Ξεκίνησες πάλι με την ελπίδα,είσαι απο τη φύση σου αισιόδοξη και ελπίζεις πάντα για το καλύτερο.Η διαδικασία γνωστή ,επίσκεψη στο γιατρό με το τέλος της περιόδου για τον έλεγχο του ενδομητρίου, οδηγίες για τη δοσολογία των φαρμάκων και βουρ για την πρώτη ένεση.

Η απόκτηση των φαρμάκων Γολγοθάς, η αντιμετώπιση του γιατρού του ΙΚΑ απαράδεκτη, όπως πάντα, και τα νεύρα σου κουρέλια. Κάνεις όμως υπομονή, πρέπει να είσαι ήρεμη και χαλαρή σε όλη τη προσπάθεια,δεν θα αφήσεις κανέναν να σε ταράξει.

Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσεις το τέρας ,στέκεται μπροστά σου στο ψυγεία, σε κοιτάει το κοιτάς και παίρνεις βαθιά ανάσα. Δεν θέλεις να στη κάνει κανείς άλλος την ένεση ,θέλεις μόνη σου ,χρειάζεσαι να νιώθεις ΄΄οτι έχεις όλον τον έλεγχο εσύ.Βαζεις οινόπνευμα στο σήμειο που σου έχουν υποδείξεί, φιλάς την ένεση και τρυπάς την κοιλιά σου.Προσεύχεσαι,σιγανά ,απο μεσα σου ίσα ίσα που ακούς τον ευατό σου, παρακαλάς, όση ώρα νοιώθεις το υγρό να εισέρχεται μέσα σου η καρδιά σου ραγίζει,ματώνεις κλαίς αθόρυβα.Όχι δεν πονάς, απλά βλεπεις όλη σου τη ζωή να περνάει μπροστά απο τα μάτια σου σαν ασπρόμαυρη βουβή ταινία,βλέπεις τα όνειρα σου τις ελπίδες σου να συσσωρεύονται σε μια ένεση.....

Η αρχή έγινε, και θα συνεχιστεί για 14 ημέρες περίπου καθημερινά επι 3 φορές. Τόσες όσες χρειάζεται για να σου υπενθυμίζει να μη κάνεις σχέδια ποτέ και να μην προγραμματίζεις τίποτα.

Οι επισκέψεις στο κέντρο συχνές για τη μέτρηση του ενδομητρίου και τη παρακολούθηση παραγωγής ωαρίων.Η κοιλία σου φουσκώνει αρκετά και νοιώθεις αρκετά πονακια χαμηλά που όσο περνάνε οι μέρες γίνονται αφόρητοι. Δεν παραπονιέσαι ,δεν θέλεις να νομίζουν ότι δεν αντέχεις, δεν λες τίποτα. Σε ένα υπερηχο σου λένε ότι πας πολύ καλά έχεις αρκετά ωάρια ,πάνω απο 20 αλλά πας υια υπερδιεργεση ωοθηκών,άλλη μια νέα έννοια, μην φοβάσαι σου λένε είναι συχνό φαινόμενο ομως πρέπει να προχωρήσουμε για ωοληψία άμεσα.

Χωρίς πολλές εξηγήσεις σου είπαν να πάς μια Τετάρτη πρωί του Ιούνη για τη συλλογή ωάριων.Χαίρεσαι, η ώρα του να γίνεις μαμα πλησιάζει και δεν σε νοιάζει τίποτα άλλο ,δεν ρωτάς πολλά και ακολουθείς πιστά τις οδηγίες τους.
Φτάνεις πρωί πρωί νηστική και έτοιμη ,σου κάνουν μια ελαφρια μέθη και μπαίνεις στο χειρουργείο, σε μια ώρα έχεις ξυπνήσει, πονάς πολύ ,πάρα πολύ, δεν σε νοιάζει ,ρωτάς αν όλα είναι καλά, άριστα σου λένε πήραμε 14 ωαρια και έχουν ήδη το σπέρμα,ξεκίνησε η γονιμοπίηση και σε 3 ημερες θα ξέρουμε πόσα γονιμοποιηθήκαν και πότε θα πάμε για εμβρυομεταφορά. Σε στέλνουν σπίτι, με αφόρητους πόνους πια και σου δίνουν διάφορα χάπια δίοτι πας για υπερδιέργεση,πάλι αυτή η νέα έννοια και πρέπει να προσέχεις.

Τι να προσέχεις??? διαβάζεις ένα χαρτί που σου έδωσαν και αυτό που καταλαβαίνεις είναι ότι με τις ορμόνες οι ωοθήκες τριπλασιάζονται σε μεγεθος και μπορεί να χρειαστεί να μπει κάποιος στην ενταντική για να επανέλθουν.Σοκ, αρχικά,όμως δεν σε νοιαζει,δεν το σκέφτεσαι καθόλου, ναι δεν μπορεις να περπατήσεις απο τους πόνους αλλα το μόνο που σκέφτεσαι είναι η εμβρυομεταφορά και τίποτα άλλο.
Το τηλέφωνο χτυπάει,είναι η εμβρυολόγος,σε ενημερώνει ότι απο τα 14 γονιμοποιήθηκαν τα 3 μόνο και να πας το Σάββατο για εμβρυομεταφορά. Τρία??μόνο? τι λέει, όλα σου είπαν ότι πάνε εξαιρετικά, ότι θα σου μείνουν κιολας για καταψυξη για μετέπειτα προσπάθειες και τώρα έχω μόνο τρία. Δεν ήταν καλά τα ωαρια σου λενε, δεν έχει χρόνο για αμβισβητήσεις και ψάξιμο, θα το κάνεις αργότερα.

Σαββάτο πρώι με την ελπίδα και πίστη μαζί παρέα πας να υποδεχτείς τα εμβρυάκια σου που θα σε κάνουνε μανούλα.Πρίν απο σένα ειναι άλλες 4 κοπέλες ,μια,μια τις φωνάζουν ,μετά απο 2 ώρες αναμονής είσαι μόνη σου στην αίθουσα και δεν σου λέει κανείς τίποτα. Σε έχουν ζώσει τα φίδια, κάποια στιγμή σε φωνούζουν, έχεις υπερδιέργεση ελικά τσου λένε, απορούν πως αντέχεις τους πόνους,πως δεν έχεις καταρεύσει,πως δεν παραπονιέσαι,θα σου βάλουν μόνο ένα έμβρυο σου λένε για να μην πάει χαμένη η προσπάθεια ,δεν διακινδυνεύουν παραπάνω,τα άλλα δύο κατάψυξη.Θα μείνεις στο κρεββατι και θα μετρας κάθε μερα την κοιλιά σου και το βάρος σου και θα ενημερώνεις το κέντρο ,με οποιαδήποτε μεγάλη αύξηση θα πρέπει να μπεις στο νοσοκομειο.
Τα ακούς όλα σαν να είσαι σε όνειρο ,το μόνο που σε νοιάζει είναι να δεχτεις το εμβυακι σου,αυτό που θα σε κάνει μανούλα, συμφωνείς και υπακούς σε όλα και ετοιμάζεσαι για την εμβρυομεταφορά.

Ξύπνια αυτή τη φορά βλέπεις την εμβρρυολόγο να δίνει ένα σωλήνα στο γιατρό ,κοιτάς την οθόνη και βλέπεις τη διαδικασία τοποθέτησης του εμβρύου.Του μιλάς δυνατά και το καλωσορίζεις στη κοιλίτσα σου, το παρακαλάς να γατζωθεί καλά και να περάσει μαζί σου 9 υπέροχους μήνες.

Η αναμονή των 14 ημερών ξεκίνησε......

4 σχόλια:

  1. Αχ κορίτσι μου, χαρά στο κουράγιο σου! Χαρά στο κουράγιο όλων των γυναικών που κάνουν τα πάντα για να γίνουν μητέρες!!!!

    Έχω ανατριχιάσει ολόκληρη... Περιμένω τη συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να σαι καλά Olivia μου και να ναι καλά όλες οι γυναικές που βρίσκονται σε αυτον τον αγώνα ο οποίος είναι πραγματικά πολύ δύσκολος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τατιάνα, καλή δύναμη! Και κυρίως να 'ναι το αποτέλεσμα αυτό που περιμένεις, σ' το εύχομαι με όλη μου την καρδιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλή δυναμη τατιάνα!! Με συγκινησε το κείμενό σου.
    τα καλύτερα ευχομαι ολόψυχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή